Deel 43: Straffen is uit de tijd ?

De wereld van de hond is in de laatste 20 jaar nogal aan verandering onderhevig. De denkbeelden van de wolvenroedel zoals die is weggezet in de jaren 70 is langzamerhand aan het verdwijnen. Maar hierbij ontstaat vaak een complete tegenpool. Daar waar vroeger we de hond lieten gehoorzamen in drie lessen met bijvoorbeeld een slipketting is nu de wereld van het belonen en het nooit straffen aan de orde van de dag. Het nooit straffen. Alleen maar positieve benaderingen. Deze positieve benaderingen zorgen voor de blijvende gedragsveranderingen die gewenst zijn. En het werkt altijd!

Daar moet ik toch even pas op de plaats maken. En deze uitspraak tot het rijk der fabelen laten verdwijnen. Het werkt namelijk niet altijd! En straffen hoort nog steeds bij de drieluik. Belonen (bekrachtigen), negeren en straffen.
Nou gaan ik geen wetenschappelijk stukje schrijven maar iedereen weet dat er momenten zijn waar beloning, alternatief gedrag en negeren niet werkt bij bepaalde honden in bepaalde momenten. Die honden die je aankijken van, je kan me wat met je beloning. Die honden die denken, negeer me maar, dan heb ik de lol van mijn leven. Vooral in de puberteitsfase waar grenzen ontdekt worden.

[Een chihuahua is geen mechelaar en die mechelaar is anders als die ene mechelaar]

Het is kijken naar jouw hond welke van deze drie, belonen, negeren en straffen, het beste aansluit op het individu en de situatie waarbij succes geboekt wordt. Dat gebeurd ook bij ons mensen cq kinderen.
(Omgeschreven tekst uit opvoeding) Een eigenwijs sterk karakter kind wat in een plas water staat te springen en jouw aankijkt van; ik blijf springen je kunt me wat, heeft een andere benadering nodig dan een meegaand kind wat graag mensen wil plezieren en voor een snoepje uit de plas water komt. Er zijn nu eenmaal momenten waar negeren en belonen bij bepaalde individuen en momenten niet meer werkt.

Het is de kunst om te ondervinden waar jouw hond op reageert op de juiste manier. Daar waar belonen en negeren averechts werkt zul je na moeten denken over straffen. Daar waar straffen averechts werkt zul je zeker na moeten denken over belonen en negeren. 
Met het volledig uitsluiten van een van de drie, belonen, negeren en straffen beperk je jezelf in de oplossingsmogelijkheden met zelfs geen resultaat tot gevolg.

De waarheid zit dus in het midden. Ja het liefst beloon en bekrachtig je de ontwikkelingen in je hond. Ja je hebt negeer momenten nodig bij bepaalde gedragingen. En ja als al het andere niet werkt is straffen een mogelijke richting tot succes.

Nu de vraag waar iedereen een bepaalde visie over heeft. Hoe straf je?

Straffen is voor mij het op een hondse manier duidelijk maken dat iets niet gewenst is. Kijkende even naar honden die elkaar even wat heel duidelijk maken dan zien en horen we vaak veel geweld in geluid en mimiek. Om er vervolgens achter te komen dat beide honden geen schrammetje hebben opgelopen. Toch is er een duidelijke setting uit voortgekomen. De zaak is helder gemaakt. Er heeft er eentje even verbaal en non-verbaal op zijn donder gekregen en hij of zij zal zijn “foute” gedrag wel laten. Dit kunnen wij mensen ook. En ik bedoel hier dus niet mee: Stroom banden, slipkettingen, slaan, schoppen en of andere middelen die een negatieve pijnprikkel afgeven. Ik bedoel hiermee een bepaald opstelling in verbaal en non-verbaal gedrag waarbij de hond duidelijk wordt gemaakt dat de handeling die hij uitvoert niet gewenst is.

Iedereen is wel eens kwaad geworden op zijn hond in verbale zin (harde bewoordingen) en non-verbaal (even strak vastpakken en wegleiden). Dit is ook straffen. En we weten, indien op de juiste timing uitgevoerd, het effect.

Indien je dit in gradatie en frequentie kunt toepassen bij een hond dan is dit geen straf die het welzijn van het dier schaadt maar een toepassing in de normale zin van het opvoeden zoals honden onderling ook doen.
Straffen, zoals omschreven, hoort nog wel degelijk thuis in het hondenrijk. Wij mensen moeten het alleen juist toepassen. En daar zit juist ook het gevaar. Instructeurs kunnen dit niet groepsgewijs uitleggen. Dit is per individu en de scheidingslijn tussen goed en fout per hond is zeer dun. 
De kans dat personen het verkeerd opnemen en het welzijn van de hond schaadt is zeer groot te noemen. Daar waar je hond gedragsproblemen heeft en je er niet mee om kunt gaan vraag een gedragsdeskundige op individueel niveau begeleiding.

Veel honds en leer plezier toegewenst.

Post comment

You must be logged in to post a comment.
error: © Huskyville.EU